Ang malamig na hangin ay nasasabayan pa nang aking pananabik sa aking pamilya at mga kaibigan na nandun at sama-sama sa Maynila habang ako ay nandito at nag-iisa… umaaasa ako na sa nalalapit na panahon ay makakauwi akong muli at makakasama sila… pero ang bawat araw nang kasabikan ay patuloy na nadaragadagan… habang papalapit ang araw na iyon ay parami naman nang parami ang mga gawain at activities na kailangang puntahan… urong naman nang urong ang araw habang papalapit nang papalapit ang petsa ng Kapaskuhan….

Teka, ano nga ba ang ibig kong mangyari ngayong Pasko? Isa lang ang gusto ko ang makatanggap ng regalo mula kay Hesus na isinilang nung unang Pasko… Isa na namang kakatwa at nakakatawa kung sino pa ang may birthday siya pa ang magbibigay ng regalo… hahaha… pero ganun naman talaga… dahil Siya mismo ang regalo sa pagdiriwang na ito… Maligayang Pasko sa ating lahat.

Si Tatay sa loob ng Eroplano

Ito ay isang tula na iniaalay ko para kay Tatay sa pagdiriwang niya ng kanyang ika-limampu’t siyam na kaarawan:

PARA SA’YO TATAY

Mula sa kadiliman na aking kinarooronan

Isang tinig ang aking naulinigan

Isang malamyos na haplos ang aking naramdaman

Sa panahong ito ako ay nasa sinapupunan pa lamang

Nang aking inang minamahal.

Aking napagtanto, sa aking pag-gulang

Na ang aking ama pala naman

Ay tunay na nagmamahal

Sa aming mga bunga ng kanyang pagmamahal

Sa aming inang ganun din kung magmahal.

Aking nasilayan ang liwanag ng buhay

Kaantabay ang kamay ng tatay

Sa bawat katuwaan at tagumpay

Siya ang tunay na umaagapay.

Sa panahon naman ng kabiguan at pasakit

Siya ang unang taong sa aki’y dumidikit

Upang ipadama ang suportang tunay na marikit

At muling nagpapanumbalik ng aking tapang at lakas.

Tahimik kang nagmamasid sa aming bawat  gawain

Lagi kang nakaalalay sa aming mga hangarin

Nariyan lagi ang presensiya mong angkin

 “Kaya mo ‘yan anak” ang lagi mong sasambitin.

Mula sa iyo, Itay, tunay kong naramdaman

Ang pagmamahal ng Diyos na walang kaparam

Sapagka’t pantay-pantay ang iyong pagmamahal

Sa kabila ng aming mga pagkukulang.

Walang hanggang pasasalamat ang aking sasambitin

Sa Panginoong Diyos na Lumikha sa atin

Sapagka’t ikaw ang Amang kanyang kaloob sa akin

Walang katulad, walang kahambing.

An Excerpt from Milagros: A Book of Miracles by Helen Thompson

“The clenched fist is a sign of good luck in Brazil and other parts of Latin America, where hand milagros are ubiquitous. In the United States and Mexico, hand milagros nearly always come in the shape of the back of a single hand that ends at the wrist or is completed by a fancy cuff. The fingers of the milagro are usually extended with the joints and fingernails depicted. In the event of a devastating injury, the afflicted part is highlighted with a different metal or shown defined by a ragged edge. Occasionally, both hands are shown, with fingertips touching as if in prayer….”

“An older Mexican-American woman used hand milagros both to aid her own work ethic and to seek a divine helping hand. Her neighbor who lived in a house that she loved came to see her one day and told her that he was going to sell his house and give her the first chance to buy it. He added that he would give her a week to get the money together to make the purchase. The woman felt sure no bank would give her a loan, so she offered a hand milagro to Saint Francis with a prayer that she would work hard in her job as a maid to repay the loan. Three days later, she found a bank to loan her the money to buy the house she had always loved.”

This article is so inspiring, I started to appreciate  my name.

I hope you find the meaning of your name, too and live what it means…